TaNiEc ToWaRzYsKi
STANDARTOWE
WaLc AnGiElSkI
powstał na poczatku XX w. z połaczenia szybkiego, wirowego walca wiedeńskiego i powolnego amerykańskiego
tańca zwanego bostonem.
Narodziny nowego, wolnego walca przypisuje się słynnej "angielskiej flegmie" i niechęci do szybkich tańców, a także modzie
lansowanej przez młodych tancerzy, którzy zapoczatkowali styl tańca upodobniony do chodu. Podstawowe figury walca oparte
sa na ruchu po linii ukosnej, co pozwala na płynne przemieszczanie się dookoła parkietu, w kierunku przeciwnym do ruchu
wskazówek zegara.
Sędziowie oceniajac wykonanie tańca szukaja wahadłowego (tzw. swingowego) ruchu z różnymi wariantami unoszeń i opadań w
czasie trwania każdego taktu.
Chociaż kroki sa dosc proste musza być płynne, pełne gracji i lekkosci. Para powinna sunac po parkiecie w idealnej
harmonii. W walcu angielskim bardzo ważny jest trzymanie partnerów, przez cały czas tańca nie powinno się zmieniać.
Podobnie sylwetki tancerzy powinny być niezmienne i tworzyć piękne długie linie. Walc angielski musi być tańczony w tzw.:
kontakcie, czyli ciała tancerzy stykaja się od kolan, aż do mostka partnerki.
Chociaż jest to taniec okreslany jako wolny, od tancerzy turniejowych wymaga dobrej kondycji i mocno obciaza stopy.
WaLc wIeDeŃsKi
wywodzi się ze slumsow Buenos Aires w Argentynie. W Europie tango pojawilo się na początku XX wieku budzac
wielkie zgorszenie. Londynski tygodnik "Times" napisal, że jest "w najwyzszym stopniu nieprzyzwoite". Tango zostalo
oficjalnie potepione przez papieza, a niemiecki cesarz zakazal tanczyc je na swoim dworze.
Chociaz do Europy tango przybylo jako taniec latynoamerykanski uznawane jest za taniec standardowy, poniewaz tancerze tanczą
blisko siebie. Trzymanie w tangu jest mocne i ma agresywny wyglad.
Tango ma przypominac klotnie malzonkow. Jego dramaturgia musi miec gwaltowny charakter, pelen zaskakujacych zmian kierunkow
i obrotow oraz szybkich ruchow glowy.
Bardzo wazne sa w tangu naprzemienne gwaltowne i plynne ruchy przypominajace sposob poruszania się dzikich kotow. Tango
jest plaskim tancem, czyli jest pozbawione calkowicie unoszen i opadan. Jako jedyny taniec standardowy nie ma akcji swingowej
, czyli ruchu wahadlowego.
Foxtrot jest typowym tańcem angielskim, a jego nazwa wywodzi się od angielskich słów "fox's trot" oznaczających po prostu
"krok lisa".
Foxtrot opiera sie na podstawowych figurach chodu, a kroki klusujace, dzieki ktorym taniec ten zyskal wlasciwy charakter
wprowadzil aktor, nomen omen, Harry Fox wystepujacy w Nowym Jorku 1914 r. Ciekawostka jest, że w tym tancu prawie nigdy
nie laczy sie stop.
Wolna muzyka jest niezwyklym wyzwaniem dla tancerzy i daje duże mozliwosci interpretacji rytmicznej tego tanca. Ruch
powinnien byc plynny i mocny, a tancerze powinni utrzymac przez caly taniec te sama predkosc oraz specyficzny sposob
unoszen i opadan (tzw.: akcje foxtrotowa).
QuIcStEp
narodzil sie w Ameryce wraz z nastaniem mody na muzyke jazzowa i ragtime. W tancu tym zawarte sa elementy foxtrota,
polki i charlestona. Nazywany jest takze szybkim foxtrotem. W Europie pojawil sie po raz pierwszy w 1914 roku na Wyspach
Brytyjskich. Cechy wyrozniajace quickstep to radosc, zywa muzyka i ... zaskakujace kroki. Podobnie jak w walcu, sa one
oparte na ruchu po linii ukosnej. Aby zatanczyc quickstep'a, trzeba przede wszystkim zapamietac i opanować wszystkie kroki,
poniewaz jego zawrotne tempo nie pozwala na zastanawianie się nad nastepna figura. Bardzo latwo jest "wypasc" z muzyki,
przewrocic sie, albo nawet zderzyc z innymi parami.
TAnGo
wywodzi sie ze slumsow Buenos Aires w Argentynie. W Europie tango pojawilo sie na poczatku XX wieku budzac wielkie
zgorszenie. Londynski tygodnik "Times" napisal, ze jest "w najwyzszym stopniu nieprzyzwoite". Tango zostalo oficjalnie
potepione przez papieza, a niemiecki cesarz zakazal tanczyc je na swoim dworze.
Chociaz do Europy tango przybylo jako taniec latynoamerykanski uznawane jest za taniec standardowy, poniewaz tancerze tancza
blisko siebie. Trzymanie w tangu jest mocne i ma agresywny wyglad.
Tango ma przypominac kłotnie malzonkow. Jego dramaturgia musi miec gwaltowny charakter, pelen zaskakujacych zmian kierunkow
i obrotow oraz szybkich ruchow glowy.
LATYNOAMERYKAŃSKIE
SaMbA
Jest szybkim tancem, bogatym w rozne wariacje. Wymaga od tancerzy ruchow calego ciala, akcentowane sa ruchy bioder.
Charakterystyczna akcja "wewnatrz ciala" to tzw. "samba bounce", szczegolnie punktowana przez sedziow. Jednak calosc ruchu
musi byc bardzo miekka, nie moze powodowac utraty ladnej postawy tancerzy. W sambie zwraca sie rowniez uwage na muzykalnosc
tancerzy, ktory musza umiec zaprezentowac wiele roznych rytmow zawartych w tym tancu. Podobnie jak w innych tancach istotne
sa piekne linie ciala.
cHa-cHa-ChA
Taniec kubanski, lecz stworzona przez Brytyjczyka. Jakkolwiek dziwnie to brzmi. Gdy angielski
nauczyciel tanca, Pierre Lavelle odwiedzil Kube zauwazyl, że kubanska rumba ma wiecej roznych krokow niz tanczona w Europie
Kiedy wrocil do Wielkiej Brytanii stworzyl z "dodatkowych" krokow kubanskiej rumby oddzielny taniec. Melodia cha - cha to
polaczenie ludowych rytmow kubanskich i jazzu.
Cha-cha-cha jako odrebny taniec zostala uznana w 1953 r. ale jej reguly od tego czasu kilkukrotnie ulegly zmianom.
Cha - cha - cha sklada się z okolo 20 podstawowych figur i opartych na nich niezliczonych wariacji. Taniec ten wymaga silnej
pracy nog i bioder. Ruchy musza byc energiczne, wrecz zadziorne, ale nogi podczas tanca nie powinny wychodzic poza obrys
ciala. Istotnym elementem technicznym sa wyprostowane nogi w wiekszosci pozycji.
RuMbA
Przez wielu tancerzy uwazana jest za klasyke tancow laciinskich. Chociaz zasady rumby sa proste i nadaja sie do nauki
dla poczatkujacych, to oddanie jej charakteru wymaga wielu lat pracy i udaje sie dopiero dojrzalym tancerzom.
W rumbie silnie zaakcentowane jest uderzenie "4", muzyka pozwala na ukazanie kontrastow miedzy akcja wolna i szybka.
Taniec ten wymaga ogromnej precyzji, a im wolniejsza muzyka tym trudniej go poprawnie wykonac. Sedziowie zwracaja uwage na
starannosc prowadzenia stop , przeprostowane kolana oraz ruch calego ciala.
W PaSoDoBlE
kobieta porusza sie wokol partnera, ruchy obojga tancerzy musza byc gwaltowne i dramatyczne. Chociaz rola kobiety
okreslana jest jako "cappa", w niektorych momentach tanca przejmuje ona role matadora lub byka, ale nigdy nie podejmuje
walki. Nawet wtedy kiedy kroki "torrero" i "cappa" sa takie same, kobieta powinna byc jak cien toreadorra. Pasodoble to
jedyny taniec latynoamerykanski, w ktorym wystepuja kroki od piety, akcja swingowa oraz prawie calkowity brak akcji bioder.
Sedziowie szukaja charakterystycznej sylwetki torreadora, kregoslup tancerza musi byc wygiety w luk. Wyraz artystyczny tego
tanca ma duzy wplyw na ostateczna ocene sedziow.
JiVe
od tancerzy wymaga swietnej kondycji i sprawnosci, musza pokazac zarowno elementy swingowe, oparte na podskokach,
a takze tzw.: kicks & flicks. Chociaz jest tancem wyczerpujacym i turniejach tanca tanczony jest jako ostatni, wiec
zawodnicy od poczatku tanca musza walczyc ze zmeczeniem.
